Zakup amunicji w Polsce: kto może kupić, ile wolno mieć i jak ją przechowywać
Amunicję kupuje się na legitymację, tylko do zarejestrowanej broni, albo na promesę. Ustawa nie limituje liczby naboi, ale zakazuje czterech rodzajów amunicji i wymaga sejfu S1. Przepisy, wysyłka, odsprzedaż i kary.

W całej ustawie o broni i amunicji liczba naboi pada tylko raz. Cudzoziemiec, który przyjeżdża do Polski na polowanie, może przywieźć amunicję „w liczbie nieprzekraczającej łącznie 100 sztuk” (art. 42 ust. 1). Polskiego posiadacza pozwolenia żaden przepis nie ogranicza do określonej liczby sztuk. Ustawa pilnuje czegoś innego: do jakiej broni jest amunicja, kto ją sprzedaje, jak jest przechowywana i czy nie jest jednym z czterech zakazanych rodzajów.
PortalStrzelecki.pl przypominał 9 listopada, że „dla aktywnego strzelca sportowego sto nabojów może oznaczać ilość zużywaną podczas jednego treningu”. Poniżej są zasady, które obowiązują dziś: ustawa w tekście jednolitym z 2024 roku (Dz.U. poz. 485), rozporządzenie o przechowywaniu broni i amunicji oraz Kodeks karny. Zmiany zapowiedziane przez MSWiA dotyczą badań okresowych, broni czarnoprochowej, wydawania pozwoleń i przechowywania (pisaliśmy o nich 12 listopada). Zakupu amunicji w tych zapowiedziach nie ma.
Legitymacja i kaliber
Podstawą jest art. 14:
Amunicję można nabywać na podstawie legitymacji posiadacza broni lub świadectwa broni, wyłącznie dla tej broni, która jest określona w legitymacji albo na podstawie świadectwa broni i pisemnego zamówienia podmiotu uprawnionego do nabycia amunicji.
Dla osoby prywatnej oznacza to legitymację posiadacza broni, w której jest wpisana zarejestrowana broń. Kupujesz naboje do tej broni. Kto ma w legitymacji pistolet 9×19 i karabinek .223 Rem, kupi oba kalibry. Kto ma tylko pistolet, nie kupi „na zapas” nabojów do karabinka, którego jeszcze nie ma. Nie ma znaczenia, czy pozwolenie jest sportowe, łowieckie, kolekcjonerskie czy do ochrony osobistej. Art. 14 nie różnicuje celów.
Świadectwo broni z pisemnym zamówieniem to droga dla klubów, strzelnic i firm, a nie dla osób prywatnych. Tak klub kupuje amunicję dla swojej broni.
Strzelanie bez pozwolenia też jest możliwe, ale tylko na strzelnicy. Art. 11 pkt 2 zwalnia z obowiązku pozwolenia „używanie broni w celach sportowych, szkoleniowych lub rekreacyjnych na strzelnicy działającej na podstawie zezwolenia”. Początkujący strzela wtedy bronią i amunicją strzelnicy, pod okiem prowadzącego. Naboi do domu z takiej wizyty nie zabierze.
Promesa wystarczy, zanim broń trafi do legitymacji
Zaświadczenie z art. 12 ust. 2, nazywane promesą, uprawnia nie tylko do zakupu broni. Przepis brzmi:
Na wniosek osoby posiadającej pozwolenie na broń wydaje się zaświadczenie uprawniające do nabycia rodzaju i liczby egzemplarzy broni zgodnie z pozwoleniem i amunicji do tej broni.
Kto kupuje broń na promesę, może więc za tym samym zaświadczeniem kupić do niej amunicję. Potem ma 5 dni na zarejestrowanie broni (art. 13 ust. 1). Od rejestracji broń jest w legitymacji i kolejne naboje kupuje się już na jej podstawie.
Sklep internetowy i przesyłka
Amunicję wolno kupić na odległość, przez internet albo telefon (art. 12a ust. 1). Przepis stawia jednak warunek, zanim sklep wyda towar:
Nabywając broń, na której posiadanie wymagane jest pozwolenie, lub amunicję do tej broni w sposób, o którym mowa w ust. 1, przed wydaniem broni lub amunicji nabywca dostarcza zbywcy mającemu miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: 1) zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 2 [...]
Ustawa nie traktuje tu amunicji łagodniej niż broni. Kupujący z Polski dostarcza sprzedawcy zaświadczenie, a kupujący z innego kraju Unii uprzednią zgodę przewozową. Komenda Wojewódzka Policji w Poznaniu powtarza ten przepis w swoim informatorze o nabywaniu broni i amunicji.
Paczkę z amunicją może przewieźć tylko operator świadczący usługi pocztowe, „o ile świadczą oni tego rodzaju usługi” (art. 36 ust. 1). Przesyłanie przez kogokolwiek innego jest zakazane (art. 36 ust. 2), a złamanie zakazu to wykroczenie z art. 51 ust. 2 pkt 6.
Od innego strzelca
Amunicję można też kupić od osoby prywatnej. Art. 21 ust. 1 dopuszcza „zbywanie broni i amunicji do tej broni pomiędzy osobami posiadającymi pozwolenie na ten sam rodzaj broni”. Kupującego nadal obowiązuje art. 14, więc naboje muszą pasować do broni z jego legitymacji. Sprzedający ma obowiązek:
Zbywający broń i amunicję do tej broni obowiązany jest niezwłocznie powiadomić pisemnie o tym fakcie właściwy organ Policji.
Przepis mówi o broni i amunicji razem. Nie rozróżnia osobno sprzedaży samych naboi. Za brak zawiadomienia o zbyciu broni i amunicji art. 51 ust. 2 pkt 2 przewiduje areszt albo grzywnę.
Inaczej jest z osobą bez pozwolenia. Według art. 263 § 3 Kodeksu karnego, kto mając zezwolenie „udostępnia lub przekazuje” broń lub amunicję osobie nieuprawnionej, podlega grzywnie, ograniczeniu wolności albo pozbawieniu wolności do 2 lat.
Czterech rodzajów amunicji nie kupisz z żadnym pozwoleniem
Art. 10 ust. 6 zakazuje posiadania „amunicji szczególnie niebezpiecznej”. To cztery kategorie:
- Amunicja z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami groźnymi dla życia lub zdrowia, a także same takie pociski.
- Amunicja z pociskami pełnopłaszczowymi, które mają rdzeń z materiału twardszego niż stop ołowiu.
- Amunicja z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym z tworzywa sztucznego. Wyjątek: amunicja do broni gładkolufowej.
- Amunicja wytworzona niefabrycznie.
Czwarty punkt ma wyjątek, który obchodzi każdego, kto elaboruje. Zakaz nie obejmuje „amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską”. Na liście nie ma pozwolenia do ochrony osobistej. Osoba, która ma tylko je, sama nabojów składać nie może.
Łuski i zwykłe pociski są w sprzedaży bez pozwolenia. Spłonki i proch strzelniczy ustawa uznaje za istotne części amunicji (art. 5 ust. 3), a więc traktuje jak amunicję. Rozróżnienie wróciło na początku listopada, kiedy ABW zatrzymała grupę wywożącą łuski i pociski do obwodu królewieckiego.
Sejf klasy S1, także dla amunicji
Art. 32 ust. 1 każe przechowywać broń i amunicję „w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych”. Konkretny wymóg jest w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 26 sierpnia 2014 roku:
Osoby posiadające broń i amunicję do niej na podstawie pozwolenia, o którym mowa w art. 10 ust. 4 ustawy, przechowują broń i amunicję w urządzeniach spełniających wymagania co najmniej klasy S1 według normy PN-EN 14450.
Amunicja ma więc ten sam wymóg co broń: szafa lub sejf co najmniej S1, z deklaracją albo certyfikatem zgodności z normą (§ 7). Rozporządzenie nie podaje limitu naboi w jednym sejfie. Dodatkowe zabezpieczenia pomieszczenia są wymagane dopiero przy ponad 50 egzemplarzach broni (§ 5 ust. 2). Kolekcjonerzy mogą trzymać broń i amunicję także w gablotach, jeśli spełniają warunki z § 6: szkło co najmniej P6B, zamki klasy 5, kraty albo szyby antywłamaniowe w oknach i wzmocnione drzwi.
Kto przechowuje amunicję tak, że mają do niej dostęp osoby nieuprawnione, popełnia wykroczenie z art. 51 ust. 2 pkt 7. Sąd może wtedy orzec przepadek broni i amunicji (art. 51 ust. 4).
Kiedy wykroczenie, a kiedy przestępstwo
Najsurowsze przepisy dotyczą osób bez zezwolenia. Art. 263 Kodeksu karnego:
§ 1. Kto bez wymaganego zezwolenia wyrabia broń palną albo amunicję lub nią handluje, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 2. Kto bez wymaganego zezwolenia posiada broń palną lub amunicję, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Ustawa o broni i amunicji uznaje za amunicję także jej istotne części (art. 5 ust. 1), czyli między innymi proch i spłonki. Posiadacz pozwolenia, który zgubi amunicję albo ktoś mu ją ukradnie, ma 24 godziny na zawiadomienie policji (art. 25). Nieumyślne spowodowanie utraty broni lub amunicji to przestępstwo z art. 263 § 4 kk: grzywna, ograniczenie wolności albo do roku więzienia.
Źródła:
- Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r. poz. 485 (PDF), art. 5, 10, 11, 12, 12a, 13, 14, 21, 25, 32, 36, 42 i 51.
- Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r. poz. 364 (PDF), § 5–7.
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, tekst jednolity: Dz.U. z 2026 r. poz. 1342 (PDF), art. 263.
- „Nabycie, rejestracja i zbycie broni i amunicji”, Biuletyn Informacji Publicznej Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu.
- „Dziesięć sztuk broni i sto naboi. Sensacja czy zwykła rzeczywistość polskiego strzelca?”, PortalStrzelecki.pl, 9 listopada 2026.


